Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
26 / 1 / 2021

Εδώ και κάποιο καιρό – από τις αρχές του χρόνου τουλάχιστον – παρατηρούσα ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον ΕΦΚΑ. Κατά πρώτον, αυξήθηκε για άγνωστο λόγο. Αλλά το πιο τραγικό είναι πως νομίζεις ότι κάποιοι παίζουν με τον πολίτη ένα mind game με τις προθεσμίες πληρωμής. Στην αρχή, αν πλήρωνες εμπρόθεσμα, πλήρωνες πιο λίγο – αλλά ήταν εξωφρενικά δύσκολο να πληρώσεις εμπρόθεσμα γιατί τα ειδοποιητήρια έβγαιναν σε φαινομενικά ακανόνιστους, τυχαίους χρόνους και πάντα λίγες μέρες πριν από τις προθεσμίες! Μετά, το έκαναν ακόμα χειρότερο: Τώρα, αν δεν πληρώσεις εμπρόθεσμα, έχεις πρόστιμο – δηλαδή, πληρώνεις κι άλλα λεφτά – αλλά τα ειδοποιητήρια εξακολουθούν να βγαίνουν σε φαινομενικά τυχαίους, ακανόνιστους χρόνους!

Ένα δεν πρόλαβα να το πληρώσω πριν από την προθεσμία, και έστειλα email στον ΕΦΚΑ ρωτώντας αν θα ήταν να δυνατόν να μου στέλνεται, αυτόματα, ένα ειδοποιητικό email κάθε φορά που βγαίνει το καινούργιο ειδοποιητήριο, ώστε να μπορώ να πληρώσω εμπρόθεσμα. Μου απάντησαν ότι δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. (Και δεν κατακρίνω εδώ τους υπαλλήλους του ΕΦΚΑ – καταλαβαίνω ότι οι άνθρωποι κάνουν απλά τη δουλειά τους – κατακρίνω την πολιτική που έχει ακολουθηθεί σχετικά με τον ΕΦΚΑ.)

Είπα, λοιπόν, για το επόμενο ειδοποιητήριο ότι θα στήσω καρτέρι. Πήγαινα μέρα παρά μέρα, έκανα login στο site τους, και παρακολουθούσα, να δω πότε θα το βγάλουν. Τελικά το έβγαλαν, και ορίστε τι γράφει το ηλεκτρονικό έντυπο (κάποιες πληροφορίες τις έχω θολώσει για προφανείς λόγους):

Το ειδοποιητήριο βγήκε στις 25/1/2021 και η προθεσμία είναι στις 29/1/2021. Δηλαδή, έχεις μόλις 4 μέρες στη διάθεσή σου για να πληρώσεις εμπρόθεσμα! Εντάξει, βρε παιδιά, μη δίνετε τόσο χρόνο στον πολίτη· άλλη φορά να το βγάζετε την παραμονή: ή μέσα σε 12 ώρες, καλύτερα...

Τουτέστιν, αν τύχει να μη δεις ότι βγήκε το ειδοποιητήριο μέσα σε αυτές τις 4 ημέρες, πληρώνεις πρόστιμο.

Νομίζει η Κυβέρνηση ότι όλοι οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να στήνουν καρτέρι στο site του ΕΦΚΑ για να δουν πότε θα βγει το επόμενο ειδοποιητήριο; Είναι αυτό λογικό;

Ποιοι μας διοικούν, τελικά; Είναι με τα καλά τους οι άνθρωποι;

Και επειδή άργησα 2-3 μέρες να πληρώσω τον προηγούμενο ΕΦΚΑ που είχε έρθει, πληρώνω τώρα πρόστιμο 1,47 ευρώ.

Εντάξει, δεν είναι κανένα τραγικό ποσό. Αλλά γιατί να το πληρώσω χωρίς λόγο; Δεν είχα καμιά πρόθεση να μην πληρώσω εμπρόθεσμα. Με ανάγκασαν να μην πληρώσω εμπρόθεσμα. Ή, μάλλον, σωστότερα: με κορόιδεψαν ώστε να μην πληρώσω εμπρόθεσμα.

Η όλη κατάσταση είναι σαν mind game εναντίον του πολίτη.

Και δεν είναι το μοναδικό mind game που παίζεται τον τελευταίο καιρό. Δες το ακόμα πιο τρομαχτικό και γιγάντιο mind game που ακούει στο όνομα «πανδημία Covid-19».

 

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]